کد خبر:90516
پ
ترامپ
شبکه الجزیره

راهبرد ترامپ در مقابل ایران موفق نخواهد بود

پایگاه اینترنتی شبکه الجزیره انگلیسی در مطلبی به بررسی علل شکست احتمالی راهبرد ترامپ علیه ایران پرداخت.

پایگاه اینترنتی شبکه الجزیره انگلیسی در مطلبی به بررسی علل شکست احتمالی راهبرد ترامپ علیه ایران پرداخت.

 

*** شکست راهبرد ترامپ در مقابل ایران

 

به گزارش خبرگزاری سروش، پایگاه اینترنتی شبکه الجزیره انگلیسی در مطلبی به قلم حسن احمدیان نوشت:

در سال ۱۹۴۱ در دوران جنگ دوم جهانی دو قدرت امپریالیستی یعنی شوروی سابق و انگلیس، ایران را با وجود آن‌که، این کشور رسما اعلام بی‌طرفی کرده بود تهدید به حمله کردند.

سران ایران با وجود آن که به اهمیت و وخامت اوضاع اذعان داشتند اما تسلیم این اولتیماتوم نشدند.

برای آنها مقاومت و شکست نظامی قابل تحمل‌تر از خیانت و تسلیم بود.

ارتش ایران فورا شکست خورد و نیروهای انگلیس و شوروی سابق این کشور را اشغال کردند.

ایران با وجود آن‌که بسیار تضعیف شده بود برای حق حاکمیت‌اش بسیار تلاش کرد و یک سال بعد از پایان جنگ توانست حاکمیتش را پس بگیرد و نیروهای اشغالگر مجبور به خروج از این کشور شدند.

این امر به همراه بسیاری موارد دیگر در تاریخ معاصر ایران نشان می‌دهد که مقاومت یک جنبه اساسی در فرهنگ سیاسی ایران است و همواره نیروی محرکی در سیاست خارجی این کشور بوده است.

 

*** مقاومت، از ویژگی‌های اصلی سیاست ایران

 

امروز هم در شرایطی که این کشور با تهدید دیگری علیه حق حاکمیت خود مواجه است از اصلی مشابه پیروی خواهد کرد.

در واقع مقاومت یکی از ویژگی‌های اصلی سیاست جمهوری اسلامی است. این امر به همراه عوامل دیگر شکست نهایی تلاش‌های آمریکا برای به زانو درآوردن ایرانیان را تضمین می‌کند.

چرا فشار حداکثری موثر نخواهد بود؟

 

*** تمدید تحریم‌های ایران از سوی ترامپ

 

در ماه آوریل دولت ترامپ اعلام کرد معافیت از تحریم‌ها را برای کشورهایی که نفت از ایران می‌خرند، تمدید نخواهد کرد و تهدید کرد آنهایی که تحریم‌ها را نقض کنند مجازات خواهند شد.

از آن زمان تهدیدها و لفاظی‌های خصمانه در چارچوب استراتژی فشار حداکثری بیشتر شد.

اساس این استراتژی بر مبنای این فرضیه است که در مواجهه با تهدید علیه موجودیت، برای جمهوری اسلامی بقا مهمتر از هر چیز دیگری است.

طبق این استدلال کشاندن اقتصاد ایران به آستانه ویرانی، مردم این کشور را وادار می‌کند علیه دولت قیام کنند و جمهوری اسلامی را مجبور می‌کند تا رفتاری عملگرایانه داشته باشد.

واشنگتن امیدوار است این استراتژی ایران را خسته و مجبور کند تا طبق شرایط جدید آمریکا پای میز مذاکره بیاید.

اما آمریکا ناامید خواهد شد. در حالی که دولت ترامپ انتظار دارد فشار حداکثری باعث شود ایران هیچ گزینه‌ای به غیر از تسلیم شدن نداشته باشد، در داخل ایران تقریبا این اتفاق نظر وجود دارد که هر اتفاقی رخ دهد ایران مقاومت خواهد کرد.

در شرایطی که ایرانی‌ها از بحران اقتصادی رنج می‌برند استراتژی فشار حداکثری آنها را به سمت حمایت از حکومت می‌کشاند نه تلاش برای تغییر رژیم.

این امر نه فقط به دلیل ارزش فرهنگی زیاد مقاومت در این کشور است بلکه به این دلیل است که هر چه حکومت ایران در مقابل فشارهای خارجی مقاومت کند مشروعیت بیشتری بدست می‌آورد.

اگر چهار دهه گذشته را در نظر بگیریم به این نتیجه می‌رسیم که جمهوری اسلامی هرگز مشروعیت مبتنی بر مقاومت را با مذاکره با یک قدرت مخاصم معامله نخواهد کرد.

به همین دلیل است که غیر محتمل‌ترین نتیجه استراتژی فشار حداکثری این خواهد بود که تهران قبول کند طبق شرایط یک جانبه دونالد ترامپ ، رئیس‌جمهور آمریکا به پای میز مذاکره بیاید.

 

*** ایران در مقابل فشارهای فزاینده آمریکا منفعل نخواهد بود

 

ایران در مقابل فشارهای فزاینده آمریکا منفعل نخواهد بود. ایران می‌تواند بدون هزینه زیاد بر قیمت نفت که از اولویت‌های واشنگتن است تاثیر بگذارد و این کار را می‌تواند بدون رویارویی نظامی انجام دهد.

ایران می‌تواند با استفاده از دوستان و متحدانش در منطقه و فراتر از آن تولید و تجارت جهانی نفت را مختل کند.

علاوه بر آن همکاری ایران با اتحادیه اروپا برای مبارزه با قاچاق هم ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرد.

مسئولان ایرانی می‌توانند به توافقنامه‌هایی که با اتحادیه اروپا دارند صرفا بر روی کاغذ و نه در عمل پایبند باشند.

نتیجه این امر می‌تواند موج دیگری از مهاجرت به مرزهای اروپا یا افزایش قابل توجه قاچاق مواد مخدر باشد.

اگر واشنگتن بخواهد جنگی به راه بیاندازد دست کم با سه چالش بزرگ در این سناریو مواجه خواهد بود.

 

*** حمایت چین و روسیه از ایران

 

اول اینکه، چین و روسیه که رقبای آمریکا هستند احتمالا از مقاومت ایران حمایت خواهند کرد.

آنها هر دو از محور آمریکا در قبال آسیا و جنگ‌های تجاری ترامپ ناراحت هستند و درگیری با ایران فرصتی برای این قدرت‌های جهانی خواهد بود تا از آمریکا انتقام بگیرند.

مطمئنا چین و روسیه هیچکدام برای ایران نمی‌جنگند اما کمک به شریک شان برای رهایی از مشکلات برای آنها ارزش استراتژیک دارد.

هر دوی آنها در متوقف کردن ترامپ و ممانعت از جنگ با ایران ذی‌نفع هستند. این دو کشور به غیر از حمایت نظامی و مالی می توانند از ایران در شورای امنیت سازمان ملل حمایت کنند.

دوم اینکه اگر ترامپ جنگی را آغاز کند با انزوای بین‌المللی بیشتری مواجه خواهد شد.

در حال حاضر ایران به دلیل صبر استراتژیک و پایبندی به توافق هسته‌ای از نظر اخلاقی در جایگاه بالایی قرار دارد در حالی که جامعه بین‌الملل مواضع خصمانه ترامپ را دائما رد می‌کند.

ترامپ شاید روی جایگاه رهبری آمریکا در جهان حساب می‌کند و فکر می‌کند وقتی آمریکا اقدامی انجام دهد بقیه کشورها هم از او تبعیت خواهند کرد.

اما خروج از توافقنامه‌ها و پیمان‌های بین‌المللی موضوعی جدا از آغاز جنگ است.

اگر آمریکا بخواهد جنگی را آغاز کند احتمالا باید بدون حمایت متحدان سنتی‌اش این کار را انجام دهد.

 

*** جنگ با ایران؛ فاجعه بزرگتر در مقایسه با جنگ عراق

 

شرکای منطقه‌ای اش یعنی عربستان سعودی، امارات و اسرائیل هم شاید نتوانند کمک چندانی ارائه کنند و بخواهند منافع خود را دنبال کنند.

سوم اینکه جنگ با ایران مطمئنا فاجعه بزرگتری در مقایسه با جنگ عراق خواهد بود.

آمریکا در حال حاضر از توانمندی‌های نظامی ایران کاملا آگاه نیست. ایران که از بازارهای تسلیحاتی غرب دور بوده صنایع تسلیحاتی داخلی را گسترش داده است و توانمندی‌هایش برای دنیای خارج هنوز نامشخص است.

این امر مطمئنا برنامه‌ریزی نظامی آمریکا را قبل از جنگ تحت تاثیر قرار خواهد داد.

سطح ارتش ایران بسیار پایین تر از ارتش آمریکا است اما از ارتش صدام بسیار قوی‌تر است.

نیروهای ایرانی بسیار آماده‌تر هستند، تعدادشان بیشتر است و از نظر ایدئولوژیکی بسیار پایبندتر هستند.

این موارد به علاوه کوهستانی بودن ایران برتری نیروهای ایرانی در مقابل نیروهای مهاجم را تضمین می‌کند.

در شرایط کنونی با توجه به مشکلات ایجاد شده در افغانستان و عراق حمله زمینی آمریکا بعید است.

در خصوص حمله هوایی هم باید گفت چنین اقدامی بدون پاسخ نخواهد ماند.

 

*** ایران می‌تواند پایگاه‌های آمریکا را هدف قرار دهد

 

ایران می‌تواند پایگاه‌های آمریکا در کشورهای همسایه را هدف قرار دهد و در مسیرهای انتقال نفت اخلال ایجاد کند.

این درحالی است که دوستان و متحدان ایران هم می‌توانند علیه منافع استراتژیک آمریکا و شرکایش اوضاع را تشدید کنند. اگر آمریکا جنگی به راه بیاندازد این خطر وجود دارد که نتواند به آن پایان دهد.

بنابراین هر مسیری که آمریکا انتخاب کند، ادامه استراتژی فشار حداکثری یا تشدید اوضاع و آغاز درگیری، نهایتا با شکست مواجه خواهد شد.

هنوز کشورهایی هستند که می‌خواهند میان تهران و واشنگتن میانجی‌گری کنند و هنوز امید وجود دارد که بتوانند در تنش زدایی و جلوگیری از رویارویی موفق شوند.

برای اینکه آمریکا و ایران اختلافات خود را بطور صلح آمیز  حل و فصل کنند هنوز خیلی دیر نشده است.

 

 

انتهای پیام///

منبع
خبرگزاری سروش
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 − هفت =

کلید مقابل را فعال کنید